सभागृह माझ्या गृहाचे

छे छे छे छे . . .
माझ्याही "गृहा"चेही
अगदी "सभागृह" करून टाकले की हो ह्या दोघींनी !
शेम टू शेम अगदी तश्शीच परिस्थिती ?
सकाळपासून
खरंच माझे कान बधीर झालेत -
वादावादी, आपटाआपटी, आरडाओरडा...
नुसता गोंधळ माजवून ठेवलाय ह्या दोघींनी ..
आई येते आणि
माझ्या कानात ओरडते,
"बघ की रे,
सूनबाई मला काहीच बोलू देत नाही ना !"
थोड्या वेळाने
सूनबाई माझ्या कानांना ऐकवते,
"बघा ना बाबा,
सासूबाई मला काही म्हंजे काहीच बोलूच देत नाहीत हो !"
माझ्याच "गृहा"च्या सभागृहात,
मी "गृहपती" असूनही,
मी कुणाला गप्प बसवू शकत नाही !
ह्या दोघींच्या गदारोळात
स्वैपाकघराचे कामकाजही अगदी "ठप्प" झाले आहे ... !
काय करणार . . ?
आपलेच सभागृह अन
आपलेच सभासद ..!
.

जीवनाला चाळले मी - -[गझल]

जीवनाला चाळले मी 
शक्य तितके गाळले मी ..

जीर्ण ते सांभाळले मी 
नविन होते जाळले मी ..

रीति नियमा जीवनी या 
शक्यतोवर पाळले मी ..

गरजवंता जवळ केले 
ऐतखाऊ टाळले मी ..

हकलले मी राव सगळे 
दीन ते कुरवाळले मी ..
.

दृष्ट

बरे झाले -

देवाने 

गालावर तुझ्या 

छानशा तिळाचा 

गोंदवलाय 

एकच 

तो झकास ठिपका - !


नाहीतर -


येताजाता ....

माझ्या ह्या 

सारखे सारखे 

तुझ्याकडे 

बघत राहण्याने -


तुला माझी 

दृष्ट लागण्याचा 

बसला असता

कायमचाच  

ठपका .. !
.

बर्थडे केक

बाळाचा असो 
वा 
पणजोबाचा ----

"वाढदिवस" 
साजरा होताना,

तो
"बर्थ डे केक" 

एकमेकांच्या तोंडावर थापला जाणे -

म्हणजे अगदी......

"व्यर्थ डे केक" होऊन जातो ना !

कारण तो 
गावातल्या भिंतीवर-

शेणाच्या गोवऱ्या 
थापल्यासारखेच वाटते बुवा !

गोवऱ्यांचा उपयोग निदान  
नंतर तरी  होतो ,,,,,,,,

पण -
केकचा असा उपयोग म्हणजे -

अन्नाची 
एकप्रकारे नासाडीच की हो !

...... शिवाय 
तो प्रकार पाहताना तर, 

अगदी "असह्य" वाटते ब्वा !

हौसेपोटी 
मोजलेले 
अनमोल मोल -

मातीमोल 
झाल्यासारखेच की हो ..... !
.

मत्सर

मेकअपसाठी 

बसतेस तू
तासभर,

फक्त
तुझ्याशी
बोलक्या,
त्या आरशासमोर -

खूपच
हेवा वाटतो
ग सखे,

वाटते ....

फेकून द्यावा
आरसा,

अन बसावे
तुझ्यासमोर .. !
.

मनाची मना साद घालून झाली -- [गझल]

मनाची मना साद घालून झाली
सुरूवात पण छान लाजून झाली ..

जगावेगळे प्रेम केलेच आपण 
कथा पूर्ण नयनात वाचून झाली ..

धरू दे मला हात हातात आता 
खुशाली पुरेशी विचारून झाली ..

नको ना पुन्हा तोच एकांत आता
मिठी गच्च गुपचूप मारून झाली ..

करूया जरा प्रेम उघड्यावरीही 
तयारी कधीची मनातून झाली .. !
.

माळेमधुनी राव फटाके - - - [गझल]

माळेमधुनी राव फटाके जोशामध्ये फोडत होता 
नजरेतूनच रंक फटाके काही फुसके  शोधत होता..
.
गेली उमलत हळू सख्याची मनात माझ्या एक आठवण 
शेजारी तो छान मोगरा सुवास हळूच पसरत होता..
.
निळ्या नभातुन सोबत माझ्या सुंदर सखीस बघता बघता 
ढगात जागा चंद्र लपाया शोधत शोधत खवळत होता..
.
भान विसरला रंगत चढता लोकांना ती हसवण्यामधे 
पैशासाठी दु:ख आपले मुखवट्यात तो लपवत होता..
.
साधत होते दु:ख किती ते संगत त्याची आपुलकीने 
स्वप्नामध्ये दिसताही सुख असा कसा तो दचकत होता.. 
.

जीवन

महागाई भाववाढ 
चर्चा आमच्या
नशिबातली 
काही टळत नाही..

पिज्झा-बर्गर-

पावभाजीशिवाय
घशाखाली
इतर गिळत नाही..

एका रात्रीत

रंकाचा राव
राजकारणी
कधीच कळत नाही..

जगण्याचे छळणे

चालूच असते
स्वस्तात मरण
मिळत नाही .. !
.

आत्ममग्न-

स्वतःच्या नखांकडे 
पाहत पाहत-
वेळ घालवलास
नेलपॉलिशने
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या ओठांकडे 
बघत बघत- 
वेळ घालवलास 
लिपस्टिक लावत 
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या हाताकडे 
कटाक्ष टाकत- 
वेळ घालवलास
मेंदीच्या नक्षीने 
ती रंगवण्यात ..

स्वत:च्या तनाकडे 
नजर ठेवत- 
वेळ घालवलास 
मेकअपने सजवत 
स्वत:शीच रमण्यात ..

आपल्या संसाराकडे
रमत गमत- 
पाहिले असतेस तर 
घटस्फोटाची वेळ
आली नसती ही 
दोघांच्या आयुष्यात .. !
.

पसारा विधात्या किती तू करावा - - [गझल]

पसारा विधात्या किती तू करावा  
कुणा मेळ तो का कुणाचा नसावा ..
.
इथे बाहुपाशात मी चंद्र असता 
कशाला नभीचा उगा रे बघावा ..
.
कशी नाव माझी अशी ही निघाली 
न वल्हेहि हाती न दिसतो विसावा ..
.
कुणा दु:ख माझे कधी ना दिसावे      
कधी मुखवटा तो असा मज मिळावा ..
.
नभाला मिठी ती धरा मारते का 
किती हट्ट वेडा तिने पण धरावा .. 
.
कुणाही मिठीची न कळणार गोडी    
तिथे तू इथे मी असा हा दुरावा ..
.