जन्म कवितेचा

अवचित येई 
 मनांत माझ्या
कधीतरी
प्रतिभा बहरुनी ..

सुखदु:खाच्या
रम्य कल्पना
पिंगा घालती
विचारातुनी ..

विचारऊर्मी
उचंबळूनी
पडती बाहेर 
मनातुनी   ..

शब्दांनाही
फुटतसे कोंब
अलवार हृदयी
 कल्पनेतुनी  ..

बघता बघता
छानशी कविता
 जन्मा येते
लेखणीतुनी .. 

.

कुटुंब रंगलंय गोळीत

उकाडा मी म्हणत होता !
पेपराने वारा घेत होतो
.
फ्यान जरा वाढवत होतो
.
तोंडावर येता जाता पाण्याचे हबके मारत होतो
.
तरीही आठवडाभर झोप अशी ती आली नाहीच
.
शेवटी डॉक्टरला शरण जाऊन
,
एकदाची झोपेची गोळी आणून ठेवली !


पण-
बहुतेक उकाडा आणि झोप दोन्हीही घाबरले
.....
आणि
-
रात्री गोळी घेण्याआधीच
,
परवा पावसाचे हलकेसे शिडकावे पडून गेल्याने

इतकी मस्त झोप लागली होती की बस्स !


पण....... हाय रे कर्मा !
आमचं हे "कर्तव्यदक्ष, काळजीवाहू आणि कर्तव्यतत्पर" कुटुंब !


काय सांगू हो तुम्हाला ..

अगदी भर मध्यरात्री-
मी गाढ झोपेत असतानाच
,
मला गदागदागदा हलवून
,
झोपेतून जागे करून
-
बायको झोपेची गोळी माझ्यापुढे धरत म्हणाली -


"हं , ही घ्या मिष्टर,
मला 'विसराळू' म्हणता आणि
,
तुम्हीच विसरलात ना आज रात्री
..
झोपण्याआधी 'झोपेची गोळी' घ्यायला
? "
.

पती पत्नी और वो


होती घरात पत्नी एकटी 
पतीराजा बाहेरुन आला ..

पत्नीचा आवाज ऐकता 
थबकुन दारात तो थांबला ..

- " जर का इथे पुन्हा तू दिसला 
बडविन ह्या झाडूने तुजला "..

- पतिराजाने वाक्य ऐकले  
 घाबरून तो पुरता गेला ..

धाडस करुनी घरात शिरला 
उंदिर तो "मेलेला" दिसला ..

दृष्य बघोनी  हळूच हसला 
"हुश्श" म्हणोनी निवांत बसला ..

......परि पत्नीला नाही कळले 
पतिराजा का घाबरलेला .. !
.

श्यामची आई आणि श्यामची मम्मी



पूर्वीची श्यामची आई ..

शिक्षण, संस्कारासाठी,
श्यामला कवटाळणारी,
आदर्श-

श्यामची आई होती !


आजची श्यामची मम्मी ..

फेसबुक, टीव्हीमालिकेसाठी ,
श्यामला टाळणारी,
अदृष्य- 

श्यामची आई आहे ! 
.

खबरदारी


क्षुल्लक कारणावरून 

तुला असे 
मुळूमुळू रडतांना पाहून,

मी थोडातरी विरघळेन, 
असे वाटले असेल तुला -

माझ्या य:कश्चित जिवासाठी
तू अनमोल अश्रू ढाळतेस...

माझ्या रुक्ष चेहऱ्यावर
तू जाऊ नकोस -

माझ्या कठोर काळजातही 

तुझ्या आसवांचे मोती 
जपून साठवताना -

माझी किती तारांबळ
जिवाची घालमेल होतेय ...

तुला तीच न दिसण्याची 
खबरदारी घेत आहे मी !
.

शरणागत मी तुला समर्था ..


पाठीशी तू असताना मी भिऊ कशाला स्वामी समर्था 
दु:खांनाही सहज पेलतो आठवत तुजला नित्य समर्था ..

नामस्मरणी गुंगत असता कष्टांचे ना भय वाटे ते 
मूर्ती नयनासमोर नाचे मीहि मनातुन तुझ्या समर्था ..

जप करता मी इकडे तिकडे अवती भवती असशी तू 
घडली काही चूक तरीही तारुन नेशी मला समर्था ..

इतरांच्या संकटी धावतो मदतीसाठी मीच जरी    
मनात असते खात्री माझ्या पाठीशीही तूच समर्था ..

"श्री स्वामी समर्थ" एकच मंत्र पुरेसा बळ मिळण्या 
आयुष्याचे सार्थक होण्या शरणागत मी तुला समर्था ..
.

नशा फेसबुकाची

फेसबुकाच्या भिंतीवर 
"पोस्ट" अपडेट होते .

काही क्षण जातात - 
आणि ----
सुरुवात होते ----

लाईक मिळायला. 
कॉमेंट यायला ..
शेअर व्हायला ... 
कॉपी-पेस्ट बनायला .....

मस्त मजा यायला लागते !

गुदगुल्या, स्तुति, कोपरखळ्या, चिमटे, मत्सर, द्वेष, निंदा--- 
उस्फूर्तपणे एकत्र नांदताना पहायला धमाल येते ...

मित्र- शत्रू- सोबती- सवंगडी- आणि ... एकेक साथी ....
आपापली शब्दांची शस्त्रे /शास्त्रे /आयुधे परजत येतात ,

आपणही शब्दांची ढाल पुढे करत स्क्रोलिंग करत सरकत असतो -

मस्त मोसम असतो ना ,
मित्र मैत्रिणीनो ?

मी मनातून जोरजोरात गुणगुणत असतो ,
माझ्याबरोबर गात असतात ...

ते दोघे ...
चितळकरांचा रामचंद्र 
आणि मंगेशकरांची लता ......

गाणे असते .......

" कितना हंसी है मोसम , कितना हंसी सफर है 
साथी है खूबसूरत , ये मोसमको भी खबर है ....! " 
.

या कंगव्यावर.. या टकलावर...

मी आरशासमोर उभा !

हळूच इकडे पाहिले -
 तिकडे पाहिले..

कुण्णी कुण्णी नव्हते आता मला बघायला.

आरशासमोरचा कंगवा मी पट्कन उचलला.

डोळे मिटले....

आणि -

हळुवारपणे तो कंगवा 
अगदी अलगदसा , 

माझ्या "टकला"वरून फिरवला !

कित्ती छान वाटले म्हणून सांगू !

एकेकाळच्या घनदाट जंगलातल्या  
"बालोद्याना"तल्या......

त्या अविस्मरणीयशा 
 "बाल"स्मृती जाग्या व्हायला-
असा कितीसा उशीर हो !
.

आर्शिवाद

.
परवा बिहारच्या सफरीवर असतांना 


निरनिराळ्या ठिकाणी पाटीवर ,



"आर्शिवाद"


"संर्पक"


"अर्थव"


...... असे शब्द वाचायला मिळाले...



- आणि मनात विचार येऊन गेला,



अगदी "विद्येचे माहेरघर" असलेल्या 



आमच्या "पुण्यासारखे शुद्धलेखन"



इथेही जपले जाते तर !


.

चारोळी चौकट

१.
'शब्दा तुझा मी सोनार -'



मोहित करती मुळी न मजला 
हिरे माणके आणिक सोने - 
शब्दांना कवितेत गुंफुनी
मीच घडवतो खरे दागिने .. 
.



२.
'वेड्या जिवाची वेडी ही माया -'



दुरावलेल्या वासरासाठी 
गोठयात हंबरणारी गाय असते -
वाट चुकलेल्या लेकरासाठी 
घरात क्षमा करणारी माय असते ..
.



३.
'अनपेक्षित -'



वाट तुझ्या पत्राची पाहत असतांना 
एसेमेस कधी आला, तेही नाही कळले -
विचार तुला भेटण्याचा मनात यावा, 
त्याआधीच तू भेटावीस, असे जणू घडले ..
.



४.
'ज्याची त्याची चौकट -'



श्रीमंताने बसवले सोन्याच्या चौकटीत 
गुदमरणाऱ्या श्रीमंत साईला -
गरिबाने बसवले हृदयाच्या चौकटीत 
साध्यासुध्या फकीर साईला ..
.