" छान रांगोळी मनी मी वेदनांची काढतो -- "[गझल]

छान रांगोळी मनी मी वेदनांची काढतो 
वेळ मिळता पाहिजे ते रंग भरुनी दंगतो..
.
ऐकवीतो तो कहाणी वाहत्या अश्रूतुनी
 पोतडीतच मी मनाच्या दु:ख माझे लपवतो ..
.
ऐकण्या मी सज्ज असतो रडकथा तुमची सदा
गाउनी माझी व्यथा मी आसवे ना ढाळतो..
.
का सुखाची दाखवावी तू मला लालूच रे
सांग उपभोगू कधी सुख दु:ख दिसता गुंततो..
.
सारखे धक्केच देशी दु:ख अन आनंदही
जीवना रे तोल हा मी सांग का सांभाळतो..
.
बाळगू मी तापलेल्या का उन्हाची त्या तमा
 प्रियतमा ही सोबतीला घेउनी मी हिंडतो ..
.
गुण कसा हा पावसाला माणसाचा लागला
का अवेळी दाखवूनी बेइमानी वागतो ..
.

जीवघेणे लाजणे ते पूर्ण गालावर पसरणे - - -[गझल]


जीवघेणे लाजणे ते पूर्ण गालावर पसरणे
वाटले नाविन्य रोजच ते तुझे नवखेहि दिसणे ..
.
आपली नजरानजरही टाळण्याला पाहिली मी
कठिण झाले पण मिठीतुन सारखे ते दूर सरणे ..
.
जसजशी ती रात्र चढते पेंग येते अन अनावर
जाणवे सोपे न आहे हे तुझ्या प्रेमात पडणे ..
.
संपले संवाद सगळे सर्वही बोलून झाले
तेच ते बोलून आता राहिले नुसते बरळणे ..
.
आणभाका वचन शपथा खूप झाल्या घेउनी
वेगळे काही न उरले जीवनी आता ग घडणे ..
.

कविता

हिय्या करून 
मनाच्या जिन्यातून 
विचारांच्या पायऱ्यांवरून 

तो कवी
सरसर चढून,
आकाशाला टेकला देखील -

वरून खाली 
आकाशातून शब्दाची
एकेक चांदणी
टाकू लागला-

सुंदरशी सर
त्यातून तयार झाली -

आणि 

खालून वर बघणारे
म्हणू लागले -

वाहवा ! 
किती छान
कविता झाली !
.

कष्टकरी

सुखाच्या खरखरीत 
ठिगळाच्या चादरीवर

दु:खाच्या काट्यांची
अफलातून वेलबुट्टी

अगदी उदार मनाने 
नियतीने काढलेली -

दिवसभराच्या श्रमांनी
थकून भागून ती

अंगावर ओढून तो 
नुकताच लवंडलेला -

काही क्षणात स्वप्नराज्यात 
सम्राटपद भूषवत तो

निद्राराणीच्या कुशीत 
कधीच विरघळून गेला !
.

नामात तल्लीन होऊया ..

[चाल-  मामाच्या गावाला जाऊया ..]

रामकृष्णहरी जय रामकृष्णहरी 
मुखाने जप करू रामकृष्णहरी ,
माळ जपाची वाहूया - नामात तल्लीन होऊया .. 

नामाचा महिमा मोठा 
आनंदाचा तो साठा  
साठा लुटतच राहूया - नामात तल्लीन होऊया .. 

भक्तांची भक्ती मोठी 
देवाची मूर्ती ही छोटी  
डोळे भरून पाहूया - नामात तल्लीन होऊया .. 

नामस्मरण छान छान 
मनाला होई समाधान 
भजनी दंगून जाऊया - नामात तल्लीन होऊया .. 

मेळा भक्तांचा जमणार 
आवड भजनाची लागणार 
नामाची गोडी चाखूया - नामात तल्लीन होऊया .. 
.

आयुष्य फार मज तू देवा दिलेस छोटे --[गझल]


आयुष्य फार मज तू देवा दिलेस छोटे

नियती जुगार बघते खेळून त्यात खोटे..

समजून एक सगळे विश्वास ठेवला मी
नसतात पाच सम ती
कळण्या उशीर बोटे..

दिसतात साव सारे असतात चोर पण ते 

खातात येथ का हे निर्दोष साव सोटे..

शब्दात खेळ चाले पांडित्य आव सगळा

कळते कृतीत करता प्रत्यक्ष कार्य थोटे..

ज्ञानी जगात साऱ्या आम्हीच गर्व करती
का नर्मदेतले ते ठरतात अंति गोटे..
.

का मज नाही आता ती वळूनही पाहत हल्ली --[गझल]


का मज नाही आता ती वळूनही पाहत हल्ली
होतो वळणाआड जरी हळूच मी चालत हल्ली..
 
असता खुर्ची मानाची नियमित होता भेटत तो
जाता खुर्ची जातो तो समोरुनी टाळत हल्ली..
 
येता जाता का सांगू उगाच मी दु:खे कोणा
फिरतो आहे हसत हसत मनात ती लपवत हल्ली..
 
चंद्रासम मी पुनवेच्या दिसे तुला दुर्मिळ आता
येती लाटा नयनातुन उगाच का वाहत हल्ली..
 
ठरल्यावेळी दोघांची ग भेट ती बागेमध्ये
नसता आपण का जाते ग बाग ती वाळत हल्ली..
.

उंदराला साक्ष देण्या येथ मांजर हजर असते --[गझल]

उंदराला साक्ष देण्या खास मांजर हजर असते 
का हपापाचा गपापा माल होतो ना समजते..

चोरट्याला जामिनावर छान सुटकाही मिळे ती 
का तुरुंगी साव कुढतो तो उगा काळीज जळते ..

पापण्यांचा उंबरा का आसवे ओलांडती तो 
लेक निघते सासुराला अन पित्याचे भान सुटते ..

माजतो काळोख सारा अस्त होता त्या रवीचा 
चालता अंधारपथ तो काजव्याचे मोल कळते ..

बेलगामी धुंद सारे अश्व नजरांचे उधळती
वासनेला बंधनाचे ना मुळी भय फार उरते..
.

विश्वास ठेवतो मी परका असो कुणीही -- [गझल]


विश्वास ठेवतो मी परका असो कुणीही
फसवून खूप गेले नात्यातले जरीही..

बिनधास्त झोपती ते शेतात कुंपणाच्या
असते उभेच कुंपण शेतास खाउनीही..

चिंता मनात करतो मी का उगा चितेची
मरतो क्षणोक्षणी मी जगण्यात जीवनीही..

जाळून राख माझी त्यांनी कधीच केली
ठाऊक ना तयांना आहे फिनिक्स मीही..

चुरगाळुनी इथे जर ते फेकती कळीला
ना थोरवी फुलाची कळणार ती कधीही..
.

वाटे मज जावे फुलाने हळूच स्पर्शुनिया --[गझल]


वाटे मज जावे फुलाने हळूच स्पर्शुनिया
का काटा जातो मला तो अचूक टोचुनिया ..

माळुन गजरा ती निघाली, खुशाल आहे रे
देई वारा का दिलासा सुगंध पसरुनिया ..

जेव्हा तुज विसरायचे मी मनात घोकावे
दमती उचक्या का हजेरी लगेच लावुनिया ..

जाणे येणे वेळ माझी ठरून गेलेली
दारी येशी तीच संधी कशी ग साधुनिया ..

बघुन खिसा ते मोकळा हा दुरून जाती का
जमती भवती तेच भरल्या खिशास पाहुनिया ..


घेतो करुनी आपलेसे घरात दु:खांना
देतो दारी मी सुखाला निरोप हासुनिया ..

.