प्रेम म्हणजे ...

नवरा-बायकोमधला 
रुसवा-फुगवा संपल्यानंतरची.....
लाडीगोडी -

मित्रा-मित्रामधल्या 
कडाक्याच्या भांडणानंतर झालेली.... 
दिलजमाई -

शेजाऱ्या-शेजाऱ्यामधल्या
हमरीतुमरीनंतर झालेले... 
चहापाणी -

दुकानदार-गिऱ्हाईकातल्या
हातघाईनंतर दिली घेतलेली ... 
चूकभूल -

मैत्रिणी-मैत्रिणी मधल्या 
धुसफुशीनंतर चॉकलेटसाठी 
एकमेकींच्या पर्समधली ... 
उचकाउचकी -

नेत्या-नेत्यांच्या 
आरोप-प्रत्यारोपानंतर रात्री जमलेली.... 
खास बैठक -

पोलीस-बकरा यांच्या 
धरपकडीनंतरचे ... 
गोड तोडपाणी -

प्रियकर-प्रेयसीमधल्या 
अबोल्यानंतर झालेली ... 
मुखशुद्धी -

.

डोळे आमचे आहेत म्हणुनी

नकोस टाकू 
कटाक्ष तिरपा
मोहकसा ग
पुन्हा पुन्हा -

नकोस करू 
गर्व रुपाचा
ठुमकत मिरवत 
पुन्हा पुन्हा -

घमेंड तुजला
रूपगर्विते  
दाखवी आरसा   
पुन्हा पुन्हा -

नित्य आवडे 
आत्मस्तुती  
मनास कशी 
पुन्हा पुन्हा -

डोळे अमुचे 
आहेत म्हणुनी  
रुपडे बघतो 
पुन्हा पुन्हा -

आम्ही नसतो 
डोळेही नसते 
विचार कर ग 
पुन्हा पुन्हा .. !

.

गनिमी कावा

विचारत इकडे तिकडे आले 
आज पाहुणे घरात आले 
अहाहा सदन धन्य झाले .. 

निवांत खुर्चीवर ते बसले 
मान डोलवत जरासे हसले 
रुमालाने तोंडही पुसले ..

'कसे काय तुम्ही वाट चुकला 
आठव आमचा कसा जाहला ?'
- गूळपाणी देत प्रश्न विचारला ..

 ओशाळवाणे पाहुणे हसले 
हळूच इकडे तिकडे पाहिले 
प्रश्नाचे उत्तर देणे टाळले  .. 

पिशवीतून मोबाईल काढला 
रुमालाने स्वच्छही पुसला 
माझ्या हाती तो सोपवला .. 

"गनिमी कावा" त्याचा ध्यानी 
आला माझ्या त्याच क्षणी 
मुकाट उठलो हाती धरुनी ..

जर्जर जीव त्या पाहुण्याचा 
"चार्जर" विसरला मोबाईलचा 
शोधला पत्ता माझ्या घरचा .. !
.

तो श्याम ... हा श्याम ..

एक श्याम तो होता -
आई वडिलांना
मान देणारा 

झालेले संस्कार
पराकाष्ठेने जपणारा 

हसत खेळत
शिक्षण घेणारा ...

घरातली काम करून 
अहोरात्र 
पडेल ते 
कष्ट उपसणारा .... !

आजचा हा श्याम आहे -
मम्मी ड्याडच्या
प्रेमाला मुकणारा 

संस्कार म्हणजे काय
उलट विचारणारा 


रडत खडत 
क्लास जपणारा... 

वेळात वेळ काढून 
तासंतास एकटक 
तहानभूक हरपून 
व्हाटसअपवर रमणारा ... !

.

गुढी पाडवा

लग्नानंतरचे पहिले वर्ष, 
पहिला गुढीपाडव्याचा सण- 

डोळ्यासमोर उभी... 
गुढीसमोर हातात निरांजनाचे तबक घेतलेली, 
नऊवारीतली बायको- 
मनोभावे प्रार्थना म्हणणारी प्रसन्न समाधानी मूर्ती !

आज खिडकीतून शेजारच्या दाराकडे नजर गेली
गुढीची पूजाअर्चा नुकतीच झाली असावी. 
गुढीला नमस्कार करून...
गृहस्वामिनी आत गेलेली दिसली.

गुढीसमोर हसत खिदळतच आता रेंगाळत होत्या
शेजारच्या पोरीबरोबर टाईट जीन्स मधल्या 
आखूड शर्ट-टीशर्ट पांघरलेल्या तिच्या मैत्रिणी -
मुखातून 'आयला', 'भंकस', 'राडा' ...
नित्याचा जप कानावर चालू..

त्यांच्या "नमस्कारा"ची वाट पाहत ..
गुढीदेवता शांत चित्ताने उभी !

.... "कालाय तस्मै नम:" पुटपुटत 
आवाज न होऊ देता खिडकीची दारे 
मी हळूच लावून घेतली !
.

ओढ

वाट तीच 

तूही तीच 

साद तीच 

दाद तीच 

नजर तीच 

जिगर तीच 

लय तीच 

सय तीच 

साथ तीच 

बात तीच 

शीळ तीच 

भेळ तीच

धुंदी तीच 

ओढ तीच ..

.

श्री स्वामी समर्थ.. जय जय स्वामी समर्थ ..

श्री स्वामी समर्थ.. जय जय स्वामी समर्थ .. 
तव स्मरणाविन अमुचे जीवन सगळे जाई व्यर्थ ..

होशी कारण तूच सुखाचे करत निवारण दु:खाचे 
सुखदु:खाच्या खेळामधला संकटत्राता तू सार्थ ..

'ब्रह्मराक्षस भित्यापाठी' म्हणती भक्त मुखावाटे 
'भिऊ नकोस मी पाठीशी' म्हणशी भक्ता तूच समर्थ ..

नव्हत्याचे होते तू करशी राव तू करशी रंकाला 
शरणागत भक्तावर होई कृपा जीवनी ये अर्थ ..

जीवन अपुरे पडेल आमचे महती तुझी गाता गाता 
उद्धार करावा स्वामी समर्था मनात आहे हा स्वार्थ ..
.

लयास गेले कधीच ते -

लयास गेले कधीच ते 
रामराज्य ह्या भूमीवरचे 
आता इथल्या रामातही 
काही उरला नाही राम ..

रावण पैदा झाले इथे 
सीताही जिकडे तिकडे 
वानरसेना बहुत जाहली 
म्हणती न कुणि राम राम ..

संकटात जरि असते सीता 
मदतीला कुणि धावत नाही 
आता इथल्या सीतेलाही 
शोधत नाही कुठला राम ..

महिमा कलीयुगाचा ऐसा 
मिळून राहती रावण राम 
सीता रडते धाय मोकलुन 
झाले सगळे नमक हराम ..
.

हत्ती आणि मुंगी

     एक मुंगी होती.
काळी कुळकुळीत आणि इवलीशी.
त्या इवल्याशा मुंगीने एक नियम ठरवला होता.
रोज साखरेचे तीन कण कुठून तरी आणून एका झाडाच्या ढोलीत जमा करायचे !

     एका हत्तीला ही गोष्ट समजली.
तो हसून मुंगीला म्हणाला-
 " मुंगीताई, अस आयत आणण्यात काय ग पराक्रम ?
आम्ही कस .. सगळ्या जंगलात हिंडून, सगळ्यांची दाणादाण उडवून, खरे जीवन जगतो.
तुझ्यासारखं आम्ही आयत खात बसलो तर, देव काय म्हणेल आम्हाला ? "

     प्रचंड हत्तीच्या तोंडून लाह्यासारखे फुटणारे एक एक शब्द ऐकून,
 बिचाऱ्या मुंगीला अतिशय वाईट वाटले ! 
आपले आकारमान- आपला पराक्रम- आपली गती- 
या सर्व गोष्टी रुबाबदार हत्तीच्या पुढे किती थिट्या पडतात, या जाणिवेने ती अतिशय बेचैन झाली.
 तथापि, आपल्या नित्यनियमात तिने चुकूनही कुसूर केली नाही.
ती रोज साखरेचे कण गोळा करतच राहिली. 

     असे होता होता बरीच वर्षे उलटली. 
मुंगीने गोळा केलेल्या साखरेच्या ढिगाने झाडाची ढोली भरत आली होती. 

     तो हत्ती मुद्दाम त्या झाडासमोरून जात असे. 
उपहासाने भलीमोठी गर्जना करत असे. 
मुंगीला त्याची सवय झाल्याने, ती निमूटपणे आपल्या कामात लक्ष देत असे !

     पावसाळ्याचे दिवस आले.
वादळी वारे सुरू झाले-
पाठोपाठ प्रचंड नाद करत पावसाच्या सरीवर सरी सरोवरात, जंगलात, नदीनाल्यात सर्वत्र कोसळू लागल्या.    

     एक महिनाभर प्रचंड वृष्टी झाली.
 जंगलातले सर्व प्राणी-पक्षी-मानव भयभीत झाले. 
अन्न-वस्त्र-निवारा या गोष्टी मानवाला मिळेनाशा झाल्या.
 प्राण्यांना नुसते पाणी प्यायलाही निवांत वेळ मिळेना. 
आकाशातून धो धो पडणारे पाणी, जमिनीवर वाहते प्रवाह, 
यामुळे जिकडे तिकडे पाणीच पाणी झाले ! 

     शेवटी एकदाचा पाऊस थांबला !

     त्या प्रचंड वृक्षाखाली हत्ती आसऱ्यासाठी थांबला होता. 
हत्तीने मुंगीकडे पाहण्याचे टाळले ! 
मुंगीने साखरेच्या ढिगाकडे पाहिले.

 प्रचंड हत्ती व प्रचंड ढीग यात तिला तो हत्ती स्वत:हूनही चिमुकला भासू लागला !

ती इवलीशी मुंगी कुतूहलाने परमेश्वराच्या चमत्काराकडे पाहत होती. 
मुंगीने परमेश्वराचे आभार मानले.

'नुसते अवाढव्य शरीर देण्यापेक्षा, मला सदैव कार्यमग्न राहण्याचीच सद्बुद्धी दे -' 
अशी मुंगीने मोठ्या आवाजात प्रार्थना केली.

पावसामुळे तसूभरही हलू न शकणारा प्रचंड हत्ती भुकेने व्याकूळ झाला होता. 
मुंगीने त्याला साखर खायला सांगितली. 

हत्तीने मुंगीची क्षमा मागितली ! 
.

मी कोण -?

निडवणूक आहे साध्य माझे 
पैसा (-नं.२चा !) साधन माझे 

आदर्श माझा बगळा हा 
माझी नजर कावळ्याची पहा 

जनतेची मते मटकावतो
चमचेगिरीने खुर्ची पटकावतो 

साध्य साधतो सावधगिरीने 
आश्वासने उधळत स्वैर मुखाने 

समय कठीण जेव्हा येतो 
सर्वापासून चार हात दुरावतो 

येईल तुम्हाला खचितच घेरी
ही पाहता पुढे आलेली ढेरी 

पटली का ओळख आता तरी 
अहो ! मीच तर तुमचा  'पुढारी ' ..

.