अत्र तत्र सर्वत्र एकच चित्र

व्हाटसपमधे खुपसलेले डोके बाहेर काढत,
मी रूममधून स्वैपाकघरातल्या कट्ट्याकडे पळत सुटलो ......

जे व्हायचे तेच नेमके घडून गेले होते हो -
व्हाटसपाच्या नादात !

जळकट करपट वास सगळीकडे पसरत चालला होता.
पट्कन ग्यासचे बटन बंद केले .
ग्यासवरच्या पातेल्यातले दूध काठावरून परतून
आटत आटत गेले होते. 
पातेल्याचे बूड दुधाला आवरू सावरू शकले नव्हते, 
बिचारे लाजून काळेठिक्कर पडले होते.

बायकोने मला तरी चार चार वेळा बजावून सांगितले होते-
"ग्यासवर दुध तापायला ठेवले आहे, जरा लक्ष दया तिकडे.
तुम्ही मला सांगितले म्हणून, मी तुमच्या फेस्बुकातल्या चारोळ्या 
निवांत बसून,
एकदाच्या वाचून काढते बर का !"

तेवढ्यात बायको आलीच हॉलमधून धावत पळत,
आणि डोळे विस्फारून उद्गारली-
" बै बै बै ... कधी नव्हे ते एक काम सांगीतले तर,
तेही धडपणे लक्ष देऊन लक्ष ठेवून करता आले नाहीच ना शेवटी ! 
तुमच्यावर एक साधे सोप्पे काम सोपवले होते ! 
तुम्ही सांगितले म्हणून तर मी फेस्बुकात --"

मधेच खाली मान घालत मी शरमिंदा होत पुटपुटलो -
"आणि तू सांगितले होतेस तुझ्या कविता वाचायला,
म्हणून मी व्हाटसपात !" 
.

शपथ मला तू घालायची - - [गझल]

शपथ मला तू घालायची 
सदैव ती मी मोडायची..
.
समजूतदार व्हायचे मी 
त्राग्याने तू वागायची .. 
.
उत्सुक आहे मी समजून 
गुपिते कानी सांगायची ..
.
रुसवाफुगवा कायम तुझा 
समजुत मग मी काढायची ..
.
घरात गोंधळ ग सगळ्यांचा 
संधी अचूक साधायची ..
.
भांडणतंटा रोजचा पण 
काडी न कधी मोडायची ..
.

सांगू कशी कहाणी -- गझल

सांगू कशी कहाणी ना शब्द ये मुखात 
हैराण रोज करते राणी मला मनात ..
.
स्वप्नात मीच राजा करतो किती रुबाब  
दिसता समोर पण "ती" झुकतोच वास्तवात ..
.
गातो सुरेल मीही त्या कोकिळेसमान 
मौनात कंठ माझा दिसताच ती पुढ्यात ..
.
आदेश सोडतो मी राज्यात खास रोज 
हुकुमास पाळतो मी शिरता शयनगृहात ..
.
ठाऊकही प्रजेला राजा असून दास  
राणी न ऐकते हो माझी कधीच बात ..
.

शोधत राहू या गर्दीतच - - गझल

शोधत राहू या गर्दीतच चल दोघे एकांत 
मारू चालत गप्पाटप्पा का तू चिंताक्रांत ..
.
निरोप दे तू खुशाल आता अंतिम क्षण आला ग   
मनसागरात होती बघ या लहरी हळूच शांत ..
.
मुखास पाहुन सुंदर तुझिया माझ्या करकमलात   
होत मत्सरी क्षणभर धावे ढगात रजनीकांत ..
.
विसरुन जाऊ जगास इथल्या मिठीत होउन एक  
भेटू दुसऱ्या जगात येता प्रेमावर संक्रांत ..
.
होकाराचा निरोप तुझाच मिळता अंती आज  
पिंडाला त्या काक शिवे अन शांत शांत आकांत ..
.
भरल्या पोटी उपदेशांचे डोसच मिळती फार       
जाणिव नसते कोण उपाशी कुणा उद्याची भ्रांत ..
.

परका माझा ना तो कळतो -- गझल

परका माझा ना तो कळतो 
सरड्यासम तो रंग बदलतो..
.
फिरे भामटा उजळत माथा 
साव बिचारा अंग चोरतो..
.
सहजच विकले जाते खोटे 
सत्याला का उशिर लागतो.. 
.
संस्काराला पूर्ण काळिमा 
बाप नराधम मुलीस धरतो..
.
हतबल का तो देव मंदिरी 
जागृत असुनी डोळे मिटतो.. 
.

मरणाला मी टाळत होतो- गझल

मरणाला मी टाळत होतो 
का जगण्यावर भाळत होतो ..
.
नियम कायदे सगळे काही 
मीच का बरे पाळत होतो ..
.
लाच खाउनी ढेरी सुटली 
मनातुनी पण वाळत होतो ..
.
जवान शहीद वार्ता ऐकत 
मला रोज मी जाळत होतो ..
.
बळिराजाचे हाल पाहुनी 
अश्रू मी का ढाळत होतो ..
.
सोडुन गेली मला जरी ती 
मनात गजरा माळत होतो ..
.
अपघाताची घटना रोजच 
माझा मृत्यू चाळत होतो .. 

तिलाच बघतो माहित असते -- [गझल]

तिलाच बघतो माहित असते वळून ती का मागे बघते.. . क्षणात जाता मी ती रुसते क्षणात येता घरभर फिरते.. . बरेच झाले मौनी बनलो तुफान जिथल्या तेथे शमते.. . जगास नारे शांतीचे पण घरात नवरा भांडत बसते.. . उगा सुवासिक बभ्रा नसतो लबाड वारा सलगी असते.. .

प्रेम तुझ्यावर बहुधा माझे जडते आहे -- [गझल]

प्रेम तुझ्यावर बहुधा माझे जडते आहे
बघता मी तुज नजर तुझी का झुकते आहे..
.
न जरी हल्ली ती मज कोठे दिसते आहे  
आठवणीच्या उदद्यानी मन रमते आहे..
.
प्रेम तिच्यावर बागेमध्ये करतो मीही 
नजर उगा का बघणाऱ्यांची जळते आहेे..
.
काळ किती ते नाही कळले बसलो आपण 
स्पर्शामधुनी संवादाला भरते आहे..
.
लपव खळी ती येताना तू गालावरची 
ना बोलाया सुचते मग मन रुसते आहे..
.

चत्कोर भाकरीचा - [गझल]

चत्कोर भाकरीचा तुकडा शिळा मिळाला
जग हे मुठीत आले आनंद त्यास झाला..
.
कुरवाळते टफीला प्रेमे विशाल महिला   
हकलून त्या भुकेल्या दारात याचकाला.. 
.
का मंदिरात घुसती बेशिस्त माणसे ती    
धरुनी उभे भिकारी शिस्तीत वाडग्याला.. 
.
घेतो निजेस धोंडा खातो भुकेस कोंडा
मिरवीत तो भिकारी थाळीसही निघाला..
.
पैशात लोळतो पण चिंतेत रोज जळतो 
तो लोभ 'आणखी'चा जगण्यात भार आला..
.

" आरसा - - -" [गझल]

नक्कल माझी करी आरसा
दावी प्रतिमा खरी आरसा ..

डाव्याला तो करतो उजवा 
लबाड आहे तरी आरसा ..

मी हसलो तर तोही हसतो 
सुखात साथी करी आरसा ..

तडे मनाला जेव्हा जाती 
चरे दाखवी घरी आरसा ..

मी रडताना दु:खी तोही 
निर्जिव असतो जरी आरसा ..

समरस होई अपुल्यासंगे 
न दाखवीतो दरी आरसा ..

समोर जे ते नयनी पाही 
कास खऱ्याची धरी आरसा ..
.