तीन हायकू

कधी हसावे
कधीमधी रुसावे
जोडी अजोड ..
.

सुनेचे चार
सासूबाईचे चार
डाव घडीचा ..
.

सरले त्राण
चातक गतप्राण
वळीव जोर ..
.

येता जाता गोड बोलतो शेजारी दारात हल्ली-- [गझल]

येता जाता गोड बोलतो शेजारी दारात हल्ली
शिजत असावी निंदा काही त्याच्याच का मनात हल्ली

सोकावला किती आहे हा गुलाब तिच्या दारापुढचा
दिसता मी येताच दुरूनी झुलतो तो झोकात हल्ली

अखेर झाली ती दुसऱ्याची गेली परक्या दूरगावी
दारासमोर जुन्या पावले माझी अडखळतात हल्ली

होता चोवीस तास उघडा दरवाजा जिचिया मनाचा
खिडक्यांचेही दरवाजे का बंद तिचे दिसतात हल्ली

शब्दातून ग नकोस बोलू सखये तू काहीही मला
झाला सराव संवादाचा खूप मला स्पर्शात हल्ली ..
.

कावा मनात गनिमी साधावयास आली.. [गझल]

कावा मनात गनिमी साधावयास आली
केसात मोगरा ती माझ्यासमोर घाली 

थोडी हसून गेली रागात ती जरीही
बेसूर गायनाला हळु दाद की मिळाली 

चटणीहि मज मिळाली चतकोर भाकरीवर
बघुनी सुखात जग हे मग झोप गाढ झाली

अफवा कशी पसरली आवड न मज फुलांची 
काट्यांसवे घरोबा दुसरा कुणी न वाली  

पाहून सरबराई मुक्काम वाढवी तो
कटवून पाहुण्याला पुसणार मी खुशाली .. 
.

सारखे दुष्काळ दौरे पाहण्याला काढले.. [गझल]

सारखे दुष्काळ दौरे पाहण्याला काढले
बघ जरा रे डोळसा तू अश्रु नयनी साठले 

शेत सगळे भिजवले का आपल्या त्या अश्रुनी
पीक गरिबीचेच म्हणुनी त्यातुनी मग उगवले

दचकतो का शेतकर्ता बघुन स्वप्नी पावसा 
सत्य कटु हे जाग असता पावसाने टाळले 

आत्महत्या शेवटाला घोर चिंता जीवनी    
रोज भीतीनेच मरता जीव जगणे विसरले 

रोज विझवू शेतवणवे वाटले जरि त्या मना  
पाहुनी दुष्काळ भीषण अश्रुही का आटले ..

तीन हायकू

तीन हायकू :

१.
भुई बेभान
भूकंपाचे थैमान
शांती उध्वस्त ..
.


२.
छाया दुष्काळी
महागाई चटके
खिसे फाटके ..
.


३.
जीवनगाणे
रोजचेच गाऱ्हाणे
सूर भेसूर ..

.

.

घोषणा भरताच कानी अधिर जनता मूर्ख असते.. [गझल]

घोषणा भरताच कानी अधिर जनता मूर्ख असते
घागरी हाती रिकाम्या खंत कोणालाच नसते

शेकडो कामेहि त्यांची पूर्ण सगळी जाहलेली
त्यात एखाद्या चुकीचा शोध का मन घेत बसते

परवडे ती एकवेळा साप सरड्यांचीहि मैत्री
दंश करणे रंग बदलत मानवाची वृत्ति डसते

तव तयारी पाहताना रूपगंधा व्हावयाची
जाहिरातीची ग संधी हळुच वाऱ्याला गवसते

जीव दुर्दैवीहि काही घालण्या ना फाटकेही
तोकड्या अन फाटक्यांची रोज फ्याशनवाढ ठसते ..
.

चांगले न दोन शब्द कधी कुणास बोलले..[गझल]

चांगले न दोन शब्द कधी कुणास बोलले
अपेक्षेत डोहाळे स्वस्तुतीचे लागले

बघुनी समोर तुजला शब्द घालती पिंगा
करण्या तुझेच स्वागत कविता बनून सजले

कळेना आपलेसे का दु:खाने केले
आयुष्यांती दर्शन सुखाचेहि ना घडले

जन्मालाहि घातले गरिबीच्या लेण्यासह
का देवाचे कौतुक करावयास विसरले


जसजशी ती वाढली जवळीक वेदनांशी
दुरावे नात्यातले तसतसे का वाढले ..
.

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते -

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते 
खुजेपणाने बुलडोझर माणुसकीवर फिरवत होते

करतच होतो ओरड मी पाण्यामध्ये बुडतानाही 
काढण्यास माझा फोटो सगळे संधी शोधत होते

माझे माझे ठरवुनिया कवटाळत होतो मी ज्यांना 
अडचणीत मी दिसताना दुरून मजला टाळत होते

जसा बावरा कृष्णसखा जवळी नसता बासरीच ती 
तू नसताना प्राण सखे तसेच माझे हरवत होते

फूल तोडता जराजरा थरथर हाता जाणवली ती 
घेता कानोसा कळले किंचित काटे विव्हळत होते

जाळुन मज सरणावरती घसे मोकळे झाले सगळे 
माझे निवांत का आता सद्गुण दुर्गुण चघळत होते

वा वा म्हणून गझलेला नावाजत ते गेले सगळे 
काही चुकलेल्या मात्रा बसून पण हे मोजत होते ..
.

जरि आहे म्हणती येथे सगळीच भल्यांची दुनिया --[गझल]

झिडकारुन संस्काराला बिनधास्त वागणे जमते
सोडुनी सरळ त्या वाटा पळवाट शोधणे जमते

लाभाचे माहित असता ते प्रभातकाळी फिरणे 
घेउनी सूर्य डोक्यावर नेहमी लोळणे जमते

दिसला तो समोर खड्डा डोळ्यांना जर का त्यांच्या 
खोलातही त्यात पडून दुसऱ्यास पाडणे जमते

संगतीत छान रमावे उपदेशहि येई कानी 
चांगल्यास व्यसनाधीन निमिषात बनवणे जमते

जरि आहे म्हणती येथे सगळीच भल्यांची दुनिया 
सत्यास मुलामा खोटा धादांत चढवणे जमते ..
.

प्रवेशबंदी


" लुंगी असल्यावरच प्रवेश .."

" कमरेला पट्टा नसेल तरच प्रवेश .."

" सोवळ्यात असेल तरच प्रवेश .. "

" क्यामेरा मोबाईल नसेल तरच प्रवेश .."

" अमुक असेल तरच प्रवेश .."

" तमुक नसेल तरच प्रवेश.."

..... असल्या "प्रवेशबंदी"च्या ठिकाणी -
आम्ही दोघांनी आपणच प्रवेश करायचा नाही...

असे पक्के ठरवले आहे !


...... पावित्र्यापोटी पादत्राणाची घाण-
 आणि म्हणून त्यावरची बंदी ....

आपण सर्वजण एकवेळ समजू शकतोच ना ?
.